Ervaring van Marjolein

Wat was het heerlijk om weer terug te zijn in Tanzania! Na een lange vliegreis en een autorit in een wiebelende auto (letterlijk – de wielen stonden scheef) kwam ik om 2 uur ’s nachts aan in het kinderdorp. Ik kon niet wachten om iedereen de volgende ochtend weer te zien. Om kwart over 7 ging ik naar buiten, waar verderop al een paar kinderen aan het spelen waren. Zodra ze me zagen riepen ze ‘Marjoleinieeee!!’ (mijn naam in Swahili) en kwamen ze op me afgerend. Stralend sprongen ze in mijn armen. Al gauw kwamen alle kinderen vanuit het hele dorp aangerend. Ook de moeders vlogen me om de nek, en ik hen! Wat was het fijn om iedereen weer te zien en te kunnen knuffelen! Ook de kleintjes herkenden me nog. Het was echt een groot feest.

In die 1,5 week hebben we van alles gedaan. Zo had ik ruim 2000 waterballonnen meegenomen om met alle kinderen een groot watergevecht te kunnen houden. Dit was een groot succes, de moeders vonden het minstens zo leuk als de kinderen! We hebben ook onze beroemde ‘waterslide’ weer gebruikt, lekker als het zo warm is en leuk voor de kleintjes. Voor de grotere had ik allerlei puzzels en kleur- en knutselspullen bij me. Hier hebben ze meerdere middagen mee gespeeld. Elke dag vroegen ze: ‘Marjoleini, puzzle today?’. Ik legde dan al de spullen neer in het klaslokaal, sprak met ze af dat er niet geruzied werd, en vervolgens speelden er 40 kinderen naast en met elkaar. Het eerste uur was het zelfs vaak helemaal stil omdat ze zo opgingen in hun puzzels of kleurplaten!

Ook heb ik nog een dagje naar het strand kunnen meemaken. De kinderen waren zo blij dat ze een dagje uitgingen, de hele weg er naartoe hebben ze liedjes gezongen. En op de terugweg lag iedereen te slapen, allemaal tegen hun broertje of zusje aan (of over elkaar heen, zo’n schattig gezicht!). ’s Avonds zat ik soms nog even buiten bij de moeders. Met 35 graden was het af en toe echt te warm om te slapen. We spraken dan een beetje Swahili en Engels, en ondanks de taalbarrière konden we verschillende dingen bespreken en ontzettend met elkaar lachen. Dit soort avonden waren heel bijzonder en ontzettend genieten. Ze vonden het jammer dat ik na 10 dagen alweer weg moest, maar ze waren erg blij dat ik was teruggekomen. We hebben nog 2 keer een ‘mama’s night’ georganiseerd, een filmavondje alleen voor de moeders. Even ontspannen zonder kinderen. Heerlijk voor de moeders, en heel gezellig! Zo hebben we onder andere genoten van een romantische film in het Engels, wat voor hen goed te volgen was. Ze waren zo enthousiast dat ze begonnen te klappen en te juichen toen de hoofdpersonen aan het eind van de film bij elkaar kwamen. Geweldig, zo lekker uitbundig genieten!!

Het belangrijkste voor mij tijdens deze reis was dat ik de moeders en de kinderen heb laten zien dat ik weer terug kom. Dat ik ze niet ben vergeten en dat ik heel veel om ze geef. Tegelijkertijd maakte dit het afscheid heel erg moeilijk. De kinderen moesten huilen en ook ik hield het niet droog. Na heel veel knuffels zat ik dan toch in de bus en bracht James me naar het vliegveld. De kinderen renden nog enthousiast mee en zwaaiden en riepen me blij na. Op deze manier was het toch een heel vrolijk en mooi afscheid. Ik heb nog dagelijks contact met alle moeders via de whatsapp, en ik krijg af en toe een fotootje doorgestuurd van de kinderen. Ik mis ze ontzettend, maar weet zeker dat ik er ooit nog een keertje terugkom!